June 24, 2016

വിയര്‍പ്പ്


എല്ലാ ദിവസവും മഴ പെയ്യുന്ന പ്രഭാതങ്ങളാവും സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേതു. അവിടത്തെ ഓരോ വീടിന്‍റെ വരാന്തകളിലും ആരെങ്കിലുമൊക്കെ ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ട് പത്രം വായിക്കുന്നുണ്ടാവും. വെളുപ്പാന്‍കാലത്ത്‌ പകല്‍കിനാവു കാണുന്നതു മറ്റാരും കാണാതിരിക്കാന്‍ സുബൈര്‍ പത്രം തുറന്നു പിടിച്ചു. പതിമൂന്നു മണിക്കൂര്‍ നീളുന്ന റമളാനിലെ ചൂടന്‍ പകലുകളില്‍ നിന്നും, തോരാത്ത ഇടവപാതിയിലേക്ക് ഇന്നലെയാണ് അയാള്‍ വിമാനമിറങ്ങിയത്. അതും നീണ്ട ഏഴു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം, 'ഇവിടം സ്വര്‍ഗ്ഗ'മെന്ന മതിഭ്രമം ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലാണ് അത്ഭുതം.


പാല്‍ എത്തിയിട്ടില്ലാത്തതു കൊണ്ടു കട്ടന്‍ ചായ കുടിക്കേണ്ടി വന്നുവെന്നതാണ് ഇപ്പോഴീ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെ ഏക കല്ലുകടി. സൌദിയില്‍ കട്ടന്‍ചായയാണ് പതിവു, അവിടത്തെ 'റബ്ബര്‍' പാലൊഴിച്ച ചായയുമായി പൊരുത്തപ്പെടാന്‍ ഇനിയുമായിട്ടില്ല. തിളച്ച വെള്ളത്തില്‍ ചായപൊടിയെ തൂക്കികൊല്ലുന്ന കലാപരിപാടി ഇഷ്ടമുണ്ടായിട്ടല്ല, എന്തെങ്കിലും കുടിക്കണ്ടേ എന്നു കരുതി കുടിക്കുന്നതാണ്. പാലില്ലെന്ന പരാതിക്കും, ചായ ചിന്തകള്‍ക്കും അറുതിവരുത്തിക്കൊണ്ടു ഗേറ്റ് തുറന്നു പാലുമായി ഒരു പെണ്‍കുട്ടി വന്നു. ഉമ്മാ... പാലെന്നു നീട്ടിവിളിച്ചു കൊണ്ടു സുബൈര്‍ പത്രത്തിലേക്ക് ഊളിയിട്ടതായി ഭാവിച്ചു. തിണ്ണയില്‍ വെച്ചിരുന്ന ഒഴിഞ്ഞ പാല്‍ കുപ്പിയുമെടുത്തു മടങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും, ഉമ്മ ഓടിയെത്തി അവരെ തിരിച്ചു വിളിച്ചു. അങ്ങിനെയൊരു പിന്‍ വിളി അവര്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നുവെന്നു തോന്നി. കയ്യില്‍ ചുരുട്ടിപിടിച്ചിരുന്ന ഒരു മാസത്തെ പാലിന്‍റെ കാശ് ഉമ്മ അവര്‍ക്ക് കൊടുത്തു. കൊടുത്തുവെന്നല്ല,  ഉമ്മ താഴേക്കിട്ട ചുരുട്ടിയ നോട്ടുകള്‍ അവര്‍ അനായാസേന വായുവില്‍ നിന്നും റാഞ്ചിയെടുക്കുകയായിരുന്നു.

സുബൈര്‍ അതു ശ്രദ്ധിച്ചെന്നു ഉമ്മാക്ക് മനസ്സിലായി. അതാരാണെന്നു നിനക്കു മനസിലായില്ലേ? ഇല്ലത്തെ കുട്ടിയാണ് ഗീത, ശങ്കരന്‍ തമ്പ്രാന്‍റെ പേരകുട്ടി. എങ്ങിനെ വളരേണ്ട കുട്ടിയാണ്, പാല്‍ വിറ്റുകിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് ഇപ്പോഴാ കുടുംബം കഴിഞ്ഞു പോവുന്നതു. ഈ പ്രായത്തിലുള്ള കുട്ടികളെ പാലുമായി അന്യവീടുകളിലേക്ക് നമ്മളാണെങ്കില്‍ വിടോ! സകല സങ്കടങ്ങളും അടക്കം ചെയ്തൊരു ദീര്‍ഘനിശ്വാസം ഉമ്മ പുറത്തേക്കു വിട്ടു.


ഇപ്പോഴാണ് സുബൈറിനു ആളെ മനസിലായതു. പതിനാറാം വയസ്സില്‍ കള്ള പാസ്പോര്‍ട്ട് സംഘടിപ്പിച്ചു സുബൈര്‍ സൌദിയിലേക്ക് പോവുമ്പോള്‍ ഗീത ചെറിയ കുട്ടിയാണ്. ഗീതയുടെ അച്ഛന്‍ വാസുദേവന്‍‌ നമ്പൂതിരി വഴിയാണ് വാപ്പ ട്രാവല്‍ എജന്റിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. വാസുദേവന്‍‌ നമ്പൂതിരിയുടെ നാട്ടുകാരനാണ് ടൌണില്‍ ട്രാവല്‍സ് നടത്തിയിരുന്ന വര്‍ഗീസ്‌ മാപ്ല. വാസുദേവന്‍‌ നമ്പൂതിരി പറഞ്ഞിട്ടു വന്നതാണെന്ന് പറഞ്ഞതോടെ വര്‍ഗീസ്‌ മാപ്ല വാപ്പയുടെ കാലില്‍ വീണില്ല എന്നേയുള്ളൂ. വിസാ കാശില്‍ നിന്നും അറുന്നൂര്‍ രൂപ കിഴിവും, ഞങ്ങള്‍ക്ക് രണ്ടാള്‍ക്കും മുസംബി ജ്യൂസും വാങ്ങിച്ചു തന്നിട്ടാണ്  മാപ്ല ഞങ്ങളെയന്നു മടക്കി അയച്ചതു. അന്നൊക്കെ എങ്ങിനേയും ഈ നശിച്ച നാട്ടില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടു രണ്ടു കാശുണ്ടാക്കണമെന്നായിരുന്നു സുബൈറിനു. മനസ്സു മാറുന്നതിനു മുന്‍പ് സുബൈറിനെ പേര്‍ഷ്യയിലേക്ക് വിടാനുള്ള തത്രപാടിലായിരുന്നു വാപ്പയും. കാറ്റും കോളുമൊന്നും വകവെക്കാതെ കടലില്‍ പോയി വിസക്കുള്ള കാശിന്‍റെ മുക്കാലും വാപ്പ സംഘടിപ്പിച്ചു. പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം വാപ്പ മരിച്ചപ്പോള്‍ സുബൈര്‍ വാസുദേവന്‍‌ നമ്പൂതിരിയെ പോയി കണ്ടിരുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞാല്‍ വിസക്കുള്ള പൈസയില്‍ എന്തെങ്കിലും കുറവോ കാലാവധിയോ കിട്ടിയേക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇല്ലത്തെ തമ്ബ്രാട്ടിയെ വേളി കഴിച്ചു ഈ നാട്ടിലേക്ക് വന്നതോടെ പഴയ നാട്ടുകാരുമായി ബന്ധമില്ലെന്ന മറുപടിയാണ് കിട്ടിയത്. പിന്നെ ആരോടും സഹായം അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ നിന്നില്ല. കിട്ടുന്ന പണിയെല്ലാം ചെയ്തു ബാക്കി കാശും സംഘടിപ്പിച്ചു മാപ്ലക്ക് കൊടുത്തു, സൌദിയിലേക്ക് പ്ലെയിന്‍ കേറി.   


നമ്മുടെ സൈനുവും, ഗീതയും, വടക്കാപ്പുറത്തെ ലിസിയുമൊക്കെ ജ്യോതിസ് കോളേജില്‍ പ്രീഡിഗ്രീക്ക് ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.പഴയ കഥകള്‍ പറയാന്‍ ഉമ്മാക്കും, അതു കേട്ടിരിക്കാന്‍ സുബൈറിനും വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. ലിസി പഠിക്കാന്‍ മിടുക്കിയായിരുന്നു. പ്രീഡിഗ്രി പാസായ അവള് ബാംഗ്ലൂര്‍ പോയി നഴ്സിങ്ങ്‌ പഠിച്ചു, ഇപ്പോള്‍ ഇംഗ്ലണ്ടിലാണ്. ഗീത പാസായിട്ടും കാര്യമൊന്നുമില്ല, അവരുടെ കൂട്ടര്‍ക്ക് സര്‍ക്കാര്‍ ജോലിയൊന്നും കിട്ടാന്‍ പോവുന്നില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ഗീതയും സൈനുവും തോറ്റ്. സൈനൂന്‍റെ കല്യാണത്തിനു തലേന്ന് ഗീതയും തമ്പ്രാനും കൂടി ഇവിടെ വന്നിരുന്നു. ആ കുട്ടിയുടെ വളരെ നല്ല ജാതകമാണ്, അതുകൊണ്ട് പുത്യാപ്ലയെ കിട്ടാന്‍ പാടാണത്രേ. ഇപ്പോഴും കിട്ടിയിട്ടില്ല. ഉമ്മ പിന്നേം ദീര്‍ഘനിശ്വാസമിട്ടു.


അതൊക്കെ വെറുതെ തോന്നുന്നതാണ് ഉമ്മാ, കാശു കൊടുത്താല്‍ നല്ല മണി മണി പോലുള്ള പയ്യന്മാര്‍ വന്നു ഇല്ലത്ത് ക്യൂ നില്‍ക്കും. എത്ര ഭൂസ്വത്തുള്ള കുടുംബമാണ്, ഓല വിറ്റുകിട്ടുന്ന കാശെങ്കിലും ചിലവാക്കാന്‍ പറ. ഉമ്മയെ വെറുതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാനായാണ് സുബൈര്‍ ഇല്ലത്തുള്ളവരുടെ പിശുക്കിനെ സൂചിപ്പിച്ചതു. നിനക്കെന്തറിയാമെന്ന മട്ടിലൊന്നു ചിരിച്ചതല്ലാതെ ഉമ്മ ദേഷ്യം പിടിച്ചില്ല. നിനക്കറിയോ ഇന്നു മുരിങ്ങോത്തെ കേശവനുള്ളത്ര സ്വത്തു വാസുദേവന്‍‌ തമ്പ്രാനുണ്ടാവില്ല. ഉള്ള സ്വത്തു തന്നെ എത്രയോ കാലങ്ങളായി കേസില്‍ കിടക്കുകയാണ്. ശങ്കരന്‍ തമ്പ്രാന്‍റെ സ്വത്തുക്കള്‍ ഇതുവരെ ഭാഗം കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, അവകാശികളൊക്കെ പല ദിക്കിലാണ്. എല്ലാവര്‍ക്കും ആവശ്യങ്ങളുണ്ട്, പക്ഷെ ആരും വിട്ടുകൊടുക്കാന്‍ ഒരുക്കമല്ല. ശങ്കരന്‍ തമ്പ്രാന്‍റെ കാര്യസ്ഥനായിരുന്നു മുരിങ്ങോത്തെ കേശവന്‍. തമ്പ്രാന്‍ മരിച്ചപ്പോള്‍ വാസുദേവന്‍‌ തമ്പ്രാന്‍റെ കൂടെ കൂടി. അന്നൊക്കെ കൃഷിയും വരുമാനവുമൊക്കെ  ഉണ്ടായിരുന്നു. കേശവന്‍റെ മക്കളൊക്കെ നന്നായി പഠിച്ചു, എല്ലാവരും വലിയ നിലകളിലായി. കേശവന്‍ കാര്യസ്ഥന്‍ പണി നിര്‍ത്തിയതോടെ ഇല്ലത്തെ പറമ്പും കണ്ടവുമൊക്കെ തരിശായി കിടക്കുകയാണ്. കാശിനാവശ്യമുള്ളപ്പോള്‍ കേശവനോട് ചോദിക്കുമെന്നല്ലാതെ പണ്ടേ കണക്കു നോക്കുന്ന പരിപാടിയൊന്നും തമ്പ്രാക്കന്മാര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല.


പണ്ട് ഇല്ലത്തെ പണിക്ക് പോയിരുന്ന കാലം മുതല്‍ സുബൈറിനു കേശവനെയറിയാം. പ്രത്യേകിച്ചൊരു പണിയും ചെയ്യാതെ തലമുറകളായി ഇല്ലത്തുള്ളവര്‍ സുഭിക്ഷമായി ഉണ്ടുറങ്ങി കഴിഞ്ഞുവെങ്കില്‍ അതു കേശവന്‍റെ കാര്യശേക്ഷി കൊണ്ടാണെന്ന് സുബൈറിനു നേരിട്ടറിയാം. തമ്പ്രാക്കന്മാരെ ഊട്ടാനായി സുബൈറടക്കമുള്ള പണിക്കാരെ കേശവന്‍ പിഴിഞ്ഞതിന്‍റെ കെറുവ് ഇപ്പോഴും ഉണ്ടെങ്കിലും, കേശവനെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന ധ്വനിയോടെയുള്ള ഉമ്മയുടെ സംസാരം സുബൈറിനത്ര രസിച്ചില്ല. അതിനു പ്രതികാരമായി സുബൈര്‍ ഉമ്മയോട് ഒരു പാല്‍ ചായ ചോദിച്ചു, ഉമ്മ അതെടുക്കാന്‍ അടുക്കളയിലേക്കു പോയി.  


ഏഴു വര്‍ഷമായിട്ടും താനെന്തു കൊണ്ട് നാട്ടില്‍ വന്നില്ലെന്ന് ഉമ്മാക്ക് അറിയില്ലല്ലോ, സുബൈര്‍ ഓര്‍ത്തു. ഫ്രീ വിസയില്‍ സൌദിയിലെത്തിയ ആദ്യത്തെ ഒരു വര്‍ഷം അറിയാവുന്നതും അറിയാത്തതുമായ എന്തൊക്കെയോ പണികള്‍ ചെയ്തു. ഇതിനിടയിലാണ് ബാബുക്കയെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. ആള് എഞ്ചിനിയറാണ്, പഴയ ഐ ടി ഐ. ബാബുക്കാക്ക് ദമാമില്‍ ഒരു ഇലക്ട്രോണിക്സ് കടയുണ്ട്. ടിവി, വിസിആര്‍ റിപ്പയറിങ്ങില്‍ ബാബുക്കയെ വെല്ലാന്‍ അന്നാരുമില്ല. അറബികളുടെ വില്ലകളില്‍ നിന്നും കേടായ ടിവി എടുത്തുകൊണ്ടു വരാനും, തിരിച്ചു കൊണ്ട് കൊടുക്കാനുമൊക്കെ ആയാണ് ബാബുക്ക ആദ്യം സുബൈറിനെ വിളിക്കുന്നത്‌. പിന്നെ പിന്നെ പണിയില്ലാത്ത സമയത്ത് സുബൈര്‍ വന്നിരിക്കുന്ന സ്ഥലമായി ബാബുക്കയുടെ കട. ബാബുക്കയുടെ കട സുബൈറിന്‍റെ ഓഫിസ് പോലെയായി. വെറുതെയിരിക്കുന്ന സ്വഭാവം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് സുബൈറിന്‍റെ സാന്നിധ്യം ബാബുക്കാക്കും അനുഗ്രഹമായിരുന്നു.


ആയിടക്കാണ് കമ്പ്യൂട്ടറുകള്‍ പ്രചാരത്തില്‍ വരുന്നതു. ഇലക്ട്രോണിക്ക് സര്‍ക്യൂട്ടുകള്‍ എടുത്തു അമ്മാനമാടുന്ന ബാബുക്കയെ സംബന്ധിച്ച് കംബ്യൂട്ടര്‍ അസംബിള്‍ ചെയ്യുകയെന്നത് വെറും പിള്ളേരുകളി മാത്രമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ആ പണി ബാബുക്ക സുബൈറിനെ കൊണ്ട് ചെയ്യിച്ചു. സൌദിയിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്നു വര്‍ഷത്തെ അദ്ധ്വാനം കൊണ്ട് കുറച്ചു പൈസയും, നല്ലോണം അറബി ഭാഷയും, കുറച്ചു ഇലക്ട്രോണിക്സും സുബൈര്‍ സ്വായത്തമാക്കി. ആയിടക്കാണ് ബാബുക്കയുടെ സ്ഥിരം കസ്റ്റമറായ ഒരറബി ഒരു കംബ്യൂട്ടര്‍ കട തുടങ്ങുന്ന ഒരാശയം മുന്നോട്ടുവെച്ചത്‌. കംബ്യൂട്ടര്‍ അസംബിളിങ്ങ് മാത്രമായതുകൊണ്ട് ബാബുക്കാക്ക് താല്‍പ്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. നാട്ടില്‍ പോവാനുള്ള കലശലായ ആഗ്രഹം അടക്കിവെച്ചു കൊണ്ട്, ആ അറബിയുമായി ചേര്‍ന്ന് സുബൈര്‍ പുതിയ കടയിട്ടു. മിനിസ്ട്രിയിലെ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന ആ അറബിയുടെ സ്വാധീനം മൂലം തുടക്കത്തിലേ ഓര്‍ഡറുകള്‍ക്ക് പഞ്ഞം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആദ്യത്തെ കുറെനാള്‍ രാപകലില്ലാതെ അദ്ധ്വാനിച്ചിട്ടും സുബൈറിനു കാര്യമായ മെച്ചമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വില്‍പ്പനയില്‍ നിന്നുള്ള ലാഭത്തിന്‍റെ സിംഹഭാഗവും ഓര്‍ഡര്‍ പിടിച്ചു നല്‍കുന്ന ആ അറബിക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതായിരുന്നു. പഴയപോലെ പണിക്കു പോവുന്നതായിരുന്നു മെച്ചമെന്ന് പലതവണ തോന്നിയ ദിവസങ്ങള്‍.


പതുക്കെപ്പതുക്കെ വിറ്റ കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ മെയിന്റനന്‍സ് പണികള്‍ വന്നുതുടങ്ങി. അത്തരം പണികളുടെ പൈസ പൂര്‍ണ്ണമായും സുബൈറിനു അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്നു അറബി നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു. പിന്നീടുള്ള ഓരോ  വര്‍ഷങ്ങളിലും ഇതേ അറബിയുമൊത്തു ഓരോ പുതിയ കടകള്‍ തുടങ്ങാന്‍ കഴിഞ്ഞു. നാട്ടില്‍ നിന്നും പരിചയക്കാരായ മൂന്നുനാല് പേരെ അവിടേക്ക് പണിക്കു കൊണ്ടുവന്നു. പക്ഷെ അപ്പോഴും കടകളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ആരെയെങ്കിലും ഏല്‍പ്പിച്ചു കൊണ്ട്, നാട്ടിലേക്ക് ഒരവധിക്ക് വരാനുള്ള ധൈര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കഴിഞ്ഞ ദിവസം അറബി തന്നെ നാട്ടില്‍ പോയി വരാന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ച ധൈര്യത്തിലാണ് ഈ അവധി. ഇവിടെ എത്തിയിട്ടും മനസ്സ് മുഴുവന്‍ അവിടത്തെ കാര്യങ്ങളാണ്.


അപ്പോഴേക്കും ചായയുമായി ഉമ്മ തിരിച്ചെത്തി, അവസാനിപ്പിച്ചേടത്തു നിന്നുതന്നെ തുടങ്ങി. തമ്പ്രാക്കന്മാര്‍ക്കു കേശവനെ പൂര്‍ണ്ണ വിശ്വാസമായിരുന്നു. അവര്‍ ഒരുകാര്യത്തിലും ഇടപെട്ടിരുന്നില്ല, എല്ലാം കേശവനാണ് നടത്തിയിരുന്നത്. പതുക്കെപ്പതുക്കെ കേശവന്‍ വളരുകയും ഇല്ലം ശോഷിക്കുകയും ചെയ്തുവന്നു. സുബൈറിനതു രസിച്ചില്ല, കേശവന്‍ കള്ളനൊന്നുമല്ലെന്ന് അവന്‍ തറപ്പിച്ചുപറഞ്ഞു. അങ്ങിനെയെങ്കില്‍ അങ്ങിനെ, എന്നാലും കേശവന്‍ കാര്യസ്ഥന്‍ പണി ഉപേക്ഷിച്ചത് ശരിയല്ലെന്നായി ഉമ്മ. കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഉമ്മ ഇല്ലത്ത് പോയിരുന്നപ്പോള്‍ തമ്പ്രാട്ടി പറഞ്ഞ സങ്കടകഥകള്‍ ഉമ്മയുടെ മനസ്സിലിരുന്നു വിങ്ങുകയാണ്. പറയുന്ന കൂലി കൊടുക്കാമെന്നു വെച്ചാലും പറമ്പിലെ പണിക്കോ തെങ്ങു കേറാനോ ഒരാളെയും ഇക്കാലത്ത് കിട്ടാനില്ലത്രേ. ആഴ്ചയില്‍ അഞ്ചു ദിവസം മുടങ്ങാതെ ഈവക പണികള്‍ക്ക് പോയാല്‍ സ്കൂളിലെ ടീച്ചര്‍മ്മാര്‍ക്ക് കിട്ടുന്ന ശമ്പളത്തേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ പൈസ കിട്ടും, എന്നിട്ടാണ് പണിക്കാരെ കിട്ടാത്ത  അവസ്ഥ! പണ്ടൊക്കെ ഇല്ലത്തെ പണിക്ക് കൂലിയൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. കഴിക്കാന്‍ എന്തെങ്കിലും കിട്ടും, ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കില്‍ പണി കഴിഞ്ഞു പോവാന്‍ നേരത്ത് ചക്കയോ മറ്റോ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടു പോവാന്‍ കിട്ടിയാലായി. എന്നിട്ടും അന്നൊക്കെ പുര നിറയെ പണിക്കാരായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ദിവസം മാതു പെലക്കള്ളിയെ വിളിച്ചു മുറ്റത്തെ പുല്ലു പറിപ്പിച്ചതിനു, പണി കഴിഞ്ഞു വൈകീട്ട് പോകാന്‍ നേരത്ത് ഇരുന്നൂര്‍ രൂപ കൂലി തമ്പ്രാട്ടിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി ചോദിച്ചുവത്രേ!


ജീവിതത്തിലാദ്യമായാണ് ഉമ്മയുടെ പഴങ്കഥകള്‍ സുബൈറിനു ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കുന്നത്. മുറ്റത്തെ പുല്ലു അവര്‍ക്ക് തന്നെ പറിച്ചാല്‍ പോരെ ഉമ്മാ? വീട്ടിനുള്ളില്‍ അടയിരിക്കുന്ന ഇല്ലത്തെ ആണുങ്ങള്‍ക്ക് കുളം വെട്ടാന്‍ പോയ്കൂടെ? തെങ്ങു കേറാന്‍ പോവാലോ? നല്ലോണം പണിയും കൂലിയും കിട്ടും. അതെങ്ങിനെ ഇപ്പോഴും മനുഷ്യരെ തൊടാന്‍ അറപ്പാണല്ലോ! നോമ്പ് തുറക്കുമ്പോള്‍ ഞാനും എന്‍റെ മുദീറും ഒരു പ്ലേറ്റില്‍ നിന്നാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്, ഉമ്മാക്കറിയോ? സുബൈറിന്‍റെ വിപ്ലവം ഉമ്മാക്കും രസിച്ചില്ല. ഇല്ലെടാ പഴയപോലെ ഒന്നുമല്ല, ഇല്ലത്തുള്ളവര്‍ക്ക് അങ്ങിനെയൊരു തൊട്ടുകൂടായ്മയൊന്നും ഇപ്പോഴില്ല. വിട്ടുകൊടുക്കാന്‍ സുബൈര്‍ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.


എങ്കില്‍ പിന്നെ ഉമ്മാക്കാണ് തൊട്ടുകൂടായ്മ. നിങ്ങളെന്തിനാണ് ആ ഗീതക്ക് പാലിന്‍റെ കാശ് എറിഞ്ഞു കൊടുത്തതു, കയ്യില്‍ വെച്ചു കൊടുത്താല്‍ പോരായിരുന്നോ?

No comments:

Post a Comment